نقش واسطه ای اجتماعی شدن هیجان در رابطه بین خودخاموشی مادر و مشکلات درونی سازی در کودکان
مشکلات درونیسازی در کودکان یک مفهوم مهم در زمینه روانپزشکی کودک و نوجوان و بهداشتروان به ویژه در سنین پیشدبستانی است و رشد و سازگاری، با سلامت روانی و هیجانی آنها مرتبط است. هدف پژوهش حاضر، تعیین نقش واسطهای اجتماعی شدن هیجان توسط مادر در رابطۀ بین خود خاموشی مادر و مشکلات درونیسازی کودکان بود. این نوع پژوهش از نوع پژوهش های بنیادی و از نوع طرح همبستگی مبتنی بر معادلات ساختاری بود. جامعه آماری آن ، کلیه مادران متأهل 18 تا 45 ساله در جمعیت غیربالینی، دارای کودک 3-5 سال ساکن شهرگرگان بوده است . شرکت کنندگان به روش نمونهگیری در دسترس به تعداد 350نفر انتخاب شدند. در نهایت 300 نفر از مادران به صورت آنلاین به مقیاس های خودخاموشی، سازگاری با هیجانات منفی کودکان و سیاهه رفتاری کودک پاسخ دادند. کلیه تحلیلها با استفاده از نرم افزارهای SPSS26 و AMOS24 صورت گرفت. یافته ها نشان دادند که خود خاموشی در مادران و نحوه واکنش آنها به هیجانات کودک، تأثیر مثبت و معناداری بر مشکلات درونی سازی در کودکان دارد.
https://jfr.sbu.ac.ir/article_106191.html
محدثه نوروزی
محسن کچویی
سمانه بهزادپور
